Sınıf mücadelesi siyasetinin gelişimini destekleyen Marksist bir örgütüz.

Problem

Sosyalizmi elde etmenin tek yolunun kitlesel, işçi sınıfı siyasetinden geçtiğine inanıyoruz. Bugün Amerika Birleşik Devletleri’nde işçi sınıfının çıkarlarını temsil eden hiçbir siyasi parti yoktur. Birçok sol örgüt eğitimli çalışanların egemenliği altındadır – bu çarpık sınıf bileşimi, yerleşik aktivizmin patolojisini ve işlevsizliğini yeniden üreten aşılmaz bir orta sınıf alt kültürüne dönüşmüştür. Sonuç, aktöreciliğin (moralizm) materyalizmi yerinden ettiği, şekilci siyasetin ciddi örgütlenmenin önüne geçtiği ve içe kapalı bir sahne siyasetinin sınıf dayanışmasının yerini aldığı bir bağlamda yapılan, sosyalizm maskesi takmış estetik açıdan radikal bir liberal siyasettir.

Bu durum değişmelidir. Sosyalizm kırmızı boya ve güllerle kaplı liberalizm değildir. Bir yaşam tarzı, bir alt kültür, bir kilise, bir sosyal kulüp ya da bir kariyer ilerletme aracı değildir. Sosyalizm, zenginliğimizi ve gücümüzü kapitalist sınıftan geri almak ve onu var edenlere vermekle ilgilidir. Ve bunu başarmak için, Amerika’nın muhtelif işçi sınıfının kendini evinde hissedeceği gerçek bir kitle partisine ihtiyacımız var.

Class Unity böyle bir siyasi partinin inşasına yardımcı olmak istemektedir. Zamanı geldi, şimdi bu yapıyı inşa etmeye başlamalıyız.

Ortak İlkelerimiz

1. Kimlik siyaseti değil, sınıf siyaseti.

Neoliberalizm bizi ırk, cinsiyet, din, ülke veya bölge kökeni gibi faktörlere göre çok sayıda gruba ayırmaya çalışıyor. Bölündüğümüzde, çalışanlar olarak kolektif çıkarlarımızı ilerletemeyiz. Liberal siyaset bu bölünmeyi benimser ve her grubun “kendi” çıkarları için mücadele ettiği bir siyasi ortam yaratır. Bugün hepimizin paylaştığı çıkarlar bile şu ya da bu gruba aitmiş gibi değerlendirilmektedir. Kapitalistler, patronlar ve teknokratlar kendi çıkarlarını kimlik diline büründürdükçe, sonuç en iyi ihtimalle felç, en kötü ihtimalle de sınıf işbirliğidir.

Gerçek bir sosyalist politika, çalışan insanların bu bölünmüşlüğü aşmasına ve insanların birbirleriyle kim oldukları temelinde değil, ne yaptıkları temelinde birleşmesine olanak tanır. Ve işçi sınıfının yaptığı şey çalışmaktır, çünkü aksi takdirde açlıktan ölürüz. Kapitalizme ancak ortak sınıf çıkarlarımız etrafında örgütlenerek ve emeğimizi stratejik olarak geri çekerek meydan okuyabiliriz.

2. Maddi siyaset, sembolizm değil.

Liberal siyaset, soylu hayırseverlerin iyi niyetini vurgular ve çalışan insanları sınıf düşmanlarıyla savaşmaları için güçlendirmek yerine onları yönlendirmeye çalışır. Bunun kaçınılmaz sonucu, siyasetin yerini sadakanın alması ya da daha kötüsü, sembolizme ve ahlaki öfkeye odaklanan etkisiz ve temsili bir siyasettir.

Bunun yerine, siyasi önceliklerimizi işçi sınıfını güçlendirme ve kapitalist sınıfı güçsüzleştirme potansiyellerine göre stratejik olarak seçmeliyiz. Bu, Herkes için Sağlık Sigortası (Medicare for All), Yeşil Yeni Düzen (Green New Deal), büyük ölçüde genişletilmiş toplu konut ve iş garantisi gibi popüler, evrensel sosyal gündem maddelerine odaklanmak anlamına gelir. Hem yeni sendikaların örgütlenmesine yardımcı olarak hem de mevcut sendikalar içinde mücadeleci gruplar oluşturarak işçi sendikalarını güçlendirmek ve radikalleştirmek için çalışmak anlamına gelir. Ve sadece göstermelik radikalizmleri için seçilen, popüler olmayan, uygulanamaz politika önerilerini desteklemelerini talep etmeden; cesur, paylaşımcı platformlarda çalışan ilkeli sosyalistleri seçmek için mücadele etmek anlamına gelir.

3. Kitle siyaseti, alt kültür değil.

Sosyalist Sol, öncelikle çarpık sınıfsal yapısıyla yüzleşmeden kitle siyaseti için bir araç olarak kullanılamaz. İşçi sınıfını savunduğumuzu iddia ediyoruz, ancak üyelerimiz ezici bir çoğunlukla küçük burjuvazinin saflarından ya da onun adaylarından, özellikle de sınıfsal olarak düşüş eğilimindeki üniversite eğitimli Y kuşağından geliyor. Bu gerçek, elit üniversitelerden ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlardan yayılan en son moda ve tabulara aşina olmayan işçi sınıfı insanlarını yabancılaştıran yaygın bir orta sınıf “aktivist” kültürünün ortaya çıkmasına neden oldu.

Bu kabul edilemez bir durumdur. Amacımız iktidarı ele geçirmekse, kitle siyaseti ve kapsayıcılık ilkelerine bağlı kalmalıyız. “Özgürlükçü akademi” ve şirket İK departmanlarının kuyruğuna takılmayı bırakalım. Toplu çağrılar, alkış yasakları ve ilerici duruş gibi ötekileştirici uygulamaları reddedelim. Göstermelik çoğunlukçu kotaların benimsenmesinin çalışan insanların talepleri listesinde üst sıralarda yer aldığını iddia etmeyi bırakalım. Amerika Birleşik Devletleri’nin geniş ve çeşitlilik içeren işçi sınıfının güvenini kazanabilecek bir Sol inşa edelim.

4. Gerçek bir işçi partisi.

Sol, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Demokrat Parti’nin kuyruğuna takılmaktan vazgeçmelidir. Bizler Demokrat Parti’nin politikalarını değiştirmeyi bekleyemeyiz zira bunu yapmaya çalışırken kendi değerlerimizden ödün vermemiz muhtemeldir. Sadece yenilikçi solcu ya da klasik sol kanat Demokratlara indirgenmemeliyiz. Tarih göstermiştir ki sol örgütlerin parti disiplinini tesis etmekteki yeterslizlikleri, makamlarını suistimal eden ve bizi bir kez göreve geldikten sonra yüzüstü adayları öne çıkararak üyelerin dolaylı yoldan istismarına yol açmaktadır.

Bununla birlikte, sosyalist bir üçüncü partinin Amerika Birleşik Devletleri’nde kullanılan seçim sistemi altında başarı şansı olmadığının farkındayız. Şimdilik Demokrat Parti ya da Cumhuriyetçi Parti çizgisinde aday göstermekten başka seçeneğimiz yok. Ancak bu dahil oluş şeklimiz, politikacılar tarafından kontrol edilmek yerine onları kontrol eden bağımsız bir işçi partisinin yaratılmasına yönelik olmalıdır. Ön seçimlerde yarışırken bile Demokratlara ve Cumhuriyetçilere karşı muhalif bir tutum benimsemeliyiz. Destekleyecek yeni ve yenilikçi adaylar aramak yerine kendi saflarımızdan adaylar seçmeye ve onları aday göstermeye öncelik vermeliyiz. Seçilmiş politikacılarımızın kadro kararları ve oyları üzerinde doğrudan kontrol sağlamaya çalışmalıyız. Dünyanın başka yerlerindeki pek çok sosyalist partinin halihazırda yaptığı gibi, seçilmiş üyelerin ortalama ücretin üzerindeki maaşlarını parti oluşumu ne olursa olsun teslim etmelerini talep etmeliyiz. Son olarak, seçim sisteminde reform yapmaya öncelik vermeliyiz ki bir gün kapitalist Demokrat Parti’ye olan bağımlılığımızdan kurtulabilelim ve onun yerine gerçek bir işçi partisinin bayrağını alabilelim.

Amacımız

1. Dışa yönelik örgütlenme

Tüm sosyalist örgütlenmelerin öncelikli hedefi, çalışan insanları sınıf politikalarıyla güçlendirmek olmalıdır. Amerika’nın çeşitlilik gösteren işçi sınıfını ancak kapı kapı dolaşarak ya da işyerlerinde tartışmalar yürüterek, siyasi ve endüstriyel eylem bağlamında işçilere ulaşma çabalarıyla ikna edebiliriz.Bu amaca hizmet etmek üzere, üyelerimize Ortak İlkelerimiz doğrultusunda örgütlenmeye ilgi duyan sosyalistlerden oluşan bir platform sağlıyoruz. Ayrıca etkili bir örgütçü olma ve örgütlenme fırsatlarından en iyi şekilde yara

2. Siyasi örgütlerimizde reform

Sosyalist örgütlerde Marksizm ilkeleri rehberliğinde hazırlanan popüler, materyalist politikaların hakim olması gerektiğine inanıyoruz. Sosyalist gruplar liberalizme, kimlik politikalarına ya da anarşizme değil, sınıf mücadelesine odaklanmalıdırlar. Sınıf siyaseti yürütecek alanların olmadığı yerlerde, bu alanları yaratmak istiyoruz. Var oldukları yerlerde ise onları korumak ve büyümelerine yardımcı olmak istiyoruz.

Bu amaçla üyelerimize sosyalist örgütleri sınıf mücadelesini yürütmek için araç haline getirmek isteyen sosyalistlerden oluşan bir platform sağlıyoruz. Bu sosyalistler, örgütlerimizi Ortak İlkelerimiz doğrultusunda reforme etme girişimlerinde müttefik olarak hizmet edebilirler.

3. Marksist siyasi eğitim

Solun tutarlı ve etkili siyaset yapabilmesi için ideolojik netliğe ihtiyacı vardır. Bu netlik ancak hem bireysel üyeler hem de disiplinli gruplar arasında ilkeli, ideolojik tartışmalar yoluyla sağlanabilir. Pek çok yerde bu tür tartışmaların yapılabileceği ortamlar azdır ve siyasi eğitim hassas konulardan uzak durur – ki bu konular genellikle tam da içinde bulunduğumuz koşullarla ilişkili oldukları için hassastırlar.

Bu amaca hizmet etmek üzere, üyelerimize siyasi birikimlerini derinleştirecek siyasi eğitim materyalleri sağlıyoruz. Ayrıca üyelerimiz arasında ilkeli, ideolojik tartışma ve müzakereleri teşvik ediyoruz ki böylece keskin bir materyalist perspektif geliştirebilsinler ve savunabilsinler. Bunu yaparak, geniş sol kanat içinde açık, ilkeli tartışmayı normalleştirmeyi de umuyoruz.

Bu ilkeler bildirgesi Mayıs 2023 tarihinde kabul edilmiştir.

Eğer bizimle önemli ölçüde aynı fikirdeyseniz, lütfen Class Unity’e katılmayı değerlendirin .